Een rondje Ierland

Beste vrienden, Het Townhouse voorziet niet een ontbijt, maar gelukkig is er pal naast een bakkertje. Dus wordt het een simpele croissant met een kopje thee. Dat mag ook wel eens, anders groei je dicht.  Bij het plaatsje Killimer vaart een ferry naar de overkant van de Shannon Estuary, dat scheelt uren omrijden. De overtocht is kort maar met mooie uitzichten, en ondertussen maken we een praatje met Amerikanen uit Arkansas, die na een trouwerij in Noord-Ierland ook een rondje Ierland doen. We rijden naar Ballyseede Castle Hotel in Tralee, waar we hadden willen overnachten, maar het was helemaal volgeboekt. Onderweg krijgen we een aantal stevige Ierse regenbuien te verwerken, maar als we aankomen bij het kasteel is het weer droog en kunnen we wat leuke foto’s maken.  Vervolgens rijden we in de richting van Killarney National park, en we komen terecht bij Muckross House & Gardens. Muckross House is weerzo’n statig Victoriaans buiten, en het is beeldig gelegen nabij Kill...

Beste vrienden, Het ontbijt van vanochtend is weer niet te weinig, daar komen wel mee toe tot ver in de middag. We rijden wederom een stuk langs de Wild Atlantic Way, en komen onderweg allerlei leuke bezienswaardigheden tegen.  Zoals D unguaire Castle, dat erg m ooi is gelegen aan Cuan na Gaillimhe (Galway Bay).  In Cill Fhionnúrach (Kilfenora) bezoeken we de plaatselijke kathedraal, Formeel is Kilfenora nog steeds een bisdom, en de bischop zetelt in een kathedraal. Kilfenora is echter maar een klein dorpje, en dus is de kathedraal (1200) klein. Het staat op de plek waar St Fachanan een klooster stichtte in de zesde eeuw.  Vlakbij is St Fachanan’s Well, een heilige bron die al heilig was lang voordat het Christelijk geloof hier zijn intrede deed. Overigens zijn de Nederlanden indertijd vanuit Ierland gekerstend. De kathedraal huist ook een aantal oeroude Keltische kruizen. De lange voet van die kruizen verbeeldt de hemelvaart van Jezus. Lang voordat er sprake was van Ke...

Beste vrienden, Het is vanmorgen miezerig zondagochtendweer. Het enige positieve eraan is dat het niet regent. Maar na een overvloedig Irish breakfast kunnen we er wel tegen. Het verschil tussen een Irish en een English breakfast is mij niet geheel duidelijk: de toast, gebakken eieren, bacon, worstjes, gebakken tomaat en bloedworst zijn krek eender; de Engelsen evenwel willen de black pudding (bloedworst) nog wel eens door mushroom (champignon) vervangen. In ieder geval kunnen we de lunch uitstellen tot na drieën. De tocht van vandaag gaat naar Kylemore Abbey. We rijden over hobbelige wegen door rotsig en ruig terrein met hier en daar een meertje. Tegen de tijd dat we bij de abbey arriveren worden de meertjes groter: we rijden langs Pollacapall lough en tenslotte Kylemore lough. Niet geheel toevallig is het Schotse woord voor meer ‘Loch’, want daar spreken ze ook Gaelic. Het klooster ziet er vanuit de verte uit als een Victoriaans kasteel, en dat is precies wat het is. Mitchell Henry...

Beste vrienden, We nemen hartelijk afscheid van onze gastvrouw en -heer van Studio One. Niets was Kate en Michael teveel om het ons naar de zin te maken. We krijgen ook nog een zak appels mee. ‘Vanmorgen vers gestolen’ volgens Michael. Kate weet wel beter, hij maait het gras bij vrienden en bekenden, en als iemand op vakantie is, en de rijpe appels gaan vallen, dan neemt hij ze mee. De reis van vandaag gaat naar Galway, dat is in het Iers Gaillimh, en dat is weer de naam van een plaatselijke riviertje. Bij Murvagh Beach wordt duidelijk dat de herfst eraan staat te komen. Het weer is bedekt en de kleuren van de begroeiing zijn stemmig. Een eenzame muis zit op het asfalt en is niet te bewegen om een veiliger plekje te zoeken. Dat zijn zo van die muizenissen. We rijden weer flink stuk langs de kust. en komen langs Mullaghmore Head, waar de zee eeuwigdurend aan de rotsen knabbelt. Voor het menselijk oog is het echter of de landschollen langzaam in de zee zakken.  In Sligo bezoeken w...

Beste vrienden, Vandaag rijden we een stuk over de Wild Atlantic Way. Die loopt langs de west- en noord kust van Ierland met overal uitzicht op de Atlantische oceaan.  De route is aangegeven door boordjes met een blits logo, maar daar houdt de pretentie wel op.  De Wild Atlantic Way is een aaneenschakeling van bochtige binnenweggetjes en onverwachte afslagen, en waar je regelmatig de berm in moet om tegenliggers te laten passeren. Maar touringcars hebben hier niets te zoeken, en de geboden vergezichten laten je elke vorm van ongemak vergeten.  We rijden langs het vissersplaatsje Killybegs waar de haven vol ligt met serieuze trawlers. Deze kunnen samen voldoende kabeljauw uit zee vissen om alle Ieren (plus bezoekers) van fish ‘n’ chips te voorzien. Het ruikt in de haven naar zee en vis, verse vis, verse kabeljauw. Typisch Iers zijn de klokkentorens die naar boven licht taps toelopen, en los van de kerkjes staan. De Ieren zijn allemaal nogal katholiek, maar er is ook een C...