Dublin- Schiphol
Beste vrienden,
Het is negen uur ‘s ochtends, en we werpen nog een laatste blik uit het raam van het West County Hotel. Wat we zien is de groene vallei van het riviertje de Liffey, dat naar Dublin voert en daar in zee stroomt. Maar met bus 26 kom je ook in Dublin. Kijk, daar heb je ‘m net!
Het zonnetje schijnt, dat hadden we gisteren wel willen hebben, maar we klagen niet. Gisteren hebben we alvast online de tol voor de M50 naar het vliegveld betaald, dus we zijn klaar voor de start. Ergens onderweg is er een wieldop van onze Skoda afgevallen, maar dat telt gelukkig niet als schade. We hadden Great Expectations van Ierland, en die zijn ruimschoots vervuld. De Ieren zijn een hartelijk volk en zijn met recht trots op hun mooie land. Met enige spijt constateren we dat we nog geen vijf procent hebben gezien van er in onze Michelingids vermeld staat. Maar gerekend in highlights is onze score dik in orde.
Wat we mee naar huis nemen zijn mooie herinneringen, en wat aansporingen voor nader onderzoek: we willen ‘Ulysses’ van James Joyce lezen, ons verdiepen in de Gaelic mythologie en de Ierse volkmuziek.
Een band als The Dubliners is alom bekend, The Pogues zijn wellicht wat minder bekend, doch wel mijn favorieten. Een vluchtige greep op Youtube maakt echter duidelijk dat er zoveel meer te beleven is! En tot slot heeft ons aller Marten Toonder lange tijd in Ierland gewoond. Zijn oeuvre is behalve prettig leesbaar ook prettig beeldend, geestprikkelend, geestig en taalkundig vormend, kortom een literaire triomf. We zijn weer thuis. Maar genoeg te doen de komende tijd!





Reacties
Een reactie posten