Grianán Ailich en Caisleán Dhún na nGall

Beste vrienden,

We ontbijten vanochtend onder het toeziend oog van twee streng kijkende kariatiden in the Palace Room van de Belfray Country Inn. We hebben koffie, thee, gerookte zalm, een enorme berg gepocheerd ei en verse toast. Een goed adres, en hartelijke mensen. Kan alleen de verwarming uit ‘s nachts? We stoomden onze bedden uit vannacht!



Het doel van vandaag is Grianán Ailich, een vroeg-middeleeuws fort van waaraf je de hele omgeving kan overzien. Dat was natuurlijk nuttig tegen invallende Vikingen, maar het was helaas niet helemaal succesvol. Wij hedendaagse toeristen profiteren evenwel van dezelfde strategische positie voor het spotten van Noormannen, en genieten van de verre vergezichten. 



Oma mag onder tussen op de hondjes passen. We zijn nu weer in Ierland, en alles gaat hier in het Gaelic. Daar is geen touw aan vast te knopen, niet op schrift, en ook niet als gesproken woord. Maar het Engels wat hier wordt gesproken is wat beter te verstaan, zij het dat het erg grappig klinkt. Maar dan zullen ze van ons Engels ook vinden.

We verzeilen in de middag in het plaatsje Donagan, ofwel Dhún na nGall in het Gaelic. Dat betekent letterlijk ‘fort van de buitenlanders’, en waarschijnlijk hebben de Vikingen Donegal gesticht. Caisleán Dhún na nGall is in het Engels Donagan Castle, wat een alleraardigst kasteelmuseum is midden in het stadje.





We wandelen erheen vanaf onze Studio No 1 bij Kate’s place, even buiten Donegal. We wandelen langs de Eske rivier, en eindigen vlakbij het kasteel. Het is gebouwd door de O’Donnel familie in de 15e eeuw. Toen de Engelsen binnenvielen eind zestiende eeuw, werd het door de Ieren zelf verwoest, maar opnieuw opgebouwd en bewoond door de Engelse Brookes family.






De Ieren zijn allemaal hartelijke mensen. Na mijn eerste Guinness in Ierland eergisteren verliet ik de pub, maar niet zonder een handdruk van de waard. We zitten nu op het terrasje voor studio 1 nabij Donegal in het late zonnetje. Bij de plaatselijke supermarkt hebben we ingeslagen voor macaroni met prutjes straks, maar eerst doen we een glas Black Marble Stout uit Sullivan’s brewery te Kilkenny. Een soort Guinness in het kwadraad.






Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Sightseeing in Dublin

Afbeelding
Beste vrienden, Bus 26 brengt ons in een half uurtje naar het centrum van Dublin en we mogen voorin zitten, op het bovendek wel te verstaan. Niet dat het uitzicht riant is, want het regent, en er zijn boven geen ruitenwissers. Iedereen checkt in met een electronisch pasje, maar wij gooien p.p. een twee eurostuk, een halve euro en tien cent in een stortkokertje, waarna er een ticket uit het apparaat rolt. We stappen uit bij Trinity College, dat is de universiteit van Dublin die gesticht is in 1592.  De universiteit is op deze maandagochtend gewoon in bedrijf en we lopen tussen de jonge studenten. Ooit zijn wij ook jong student geweest, maar dat is veertig jaar geleden. Onder de alumni van Trinity College zitten de nodige beroemdheden: In de categorie literatuur tellen we Oscar Wilde, Samuel Beckett en Jonathan Swift (van Gulliver’s Travels). Maar ook de exacte kant is vertegenwoordigd met William Rowan Hamilton, die begin negentiende eeuw formules uitdacht voor de energietoestand ...
Meer lezen

Blarney Castle & Gardens

Afbeelding
Beste vrienden, Nabij de stad Cork (Corcaigh) ligt Blarney Castle, Het is omringd door prachtige tuinen, en is dus een mooi doel voor een dagje uit. Het kasteel zelf is gebouwd in de 15 eeuw door de machtige McCarthy familie en ziet er imposant uit.  Je kan via enge trappetjes helemaal naar de bovenste transen klimmen, waar je de Blarney stone kan kussen. Je moet dan op je rug half buitenboord gaan hangen, anders kan je er niet bij. Als het gelukt is, heb je de gave van het woord, zegt de legende. Doe mij maar wat kiezels in de mond, zoals Demostenes deed, want ik heb hoogtevrees.  In de toren zijn ook garderobes gevestigd, dat zijn toiletgelegenheden met open afvoer naar buiten. Men dacht toendertijd dat urinegeur desinfecterend werkte, en dus werd er ook kleding opgehangen, vandaar de naam garderobe. Maar dat was voor de tijd van 'alles van je ziet, in de Indesit'. De term ‘a load of Blarney’ komt uit de tijd van Elizabeth de Eerste. De Engelsen waren toendertijd druk bezig...
Meer lezen